“Hell! Of course not!” Isang matamis na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kilian, kumalabog ang puso ng dalaga. ‘Ano bang nangyayari sa akin? Why this man getting my attention? He is a silent seducer but he doesn’t know of course because he is a vampire.

“I’m not a whore so don’t hate me..” Lumapit si Minerva kay Kilian at tumingkayad para abutin ang walang kulay na mga labi nito. Hinalikan niya ito kagaya ng mga napapanood niya sa Korean Drama. Sa una hindi gumagalaw ang mga labi ng lalaki ngunit sa init na hatid ng mga labi ni Minerva ay gumanti na ito. She felt his sharp fangs but she didn’t bother. Kanina pa siya naaakit sa mala-dangerous na looks nito. She want to taste him. Tila biglang nagkaroon ng alab ang kanyang damdamin na hindi niya man lang maramdaman sa mga normal na tao.

Hindi lang ang pangil nito ang naramdaman niyang matalas pati na rin ang nasa may gitnang hita nito. ‘What a relief, he’s not a gay. What? Anong bang pumapasok sa isip niya? Parang hindi niya na kilala ang kanyang sarili. Inasahan niyang marunong humalik ang lalaking ito dahil siguradong marami na rin siyang naging babae sa mahabang panahon.

“Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin hindi ko naman ito naramdaman sa kahit kanino..” nakayukong saad ni Minerva. Namamaga ang mga labi at lasa ang konteng dugo na naiwan pa sa labi niya.

“Kahit ako. Hindi ako puwedeng umibig sa kahit kanino pero--” nagtama ang mga mata nila at hindi nila maalis ang tingin sa bawat isa.

“This love, maybe.”

“Hindi ka para sa akin. You belong to Damien..”

“Huwag n’yo ’ko pangunahan dahil walang nagmamay-ari sa akin kahit sino pa sainyong dalawa. Malaya akong pipili ng taong gusto kong mahalin,” pero mukhang attached siya sa lalaking nasa harapan niya.

“Hindi ako tao.”

“WHAT just happened?” palipat-lipat kay Kilian at Minerva ang matalim at maitim na titig ni Damien.

“N-Nagkakamali ka ng iniisip mo, Master.”

“Palaging tama ang iniisip ko. You’re trying to save me again and kill my wife over and over again!” asik ni Damien sa tagasunod niya. Mabilis na humaba ang dalawang pangil nito na sasakmalin si Kilian.

“Nagkakamali ka. Hindi ko siya puwedeng patayin. Hindi ko magagawa sa kanya ang karumal-dumal na bagay na ’yon.”

“Shut up, Damien! You are always interfering my affairs.”

“Hayaan n’yo akong magsalita muna, Master. Sa pagkakataong ito siguro hindi ako ang magiging hadlang. At hindi sa kamay ko manggagaling ang dahas na papatay sa isa sa atin dito.”

“Anong pinagsasabi mo, Kilian?”

“He is in love with me. Mahirap bang sabihin ang mga katagang iyon, Kilian?” singit ni Minerva na ikinagulat ni Damien.

“What? This definitely wrong.”

“Tama ang narinig mo, Damien. Ikaw ang nakakita sa magiging asawa ng savior mo.” Bigla na lang sumulpot ang isang matandang babae, may talukbong itong telang pula kaya hindi makita ang mukha.

“Pero sabi mo--”

“I told you, witch is witch,” singit ulit ni Minerva. Bigla namang naglaho ang matanda.

“Okay. Sige. Naniniwala ako. Huwag mo paiiyakin si Minerva dahil cute pa naman. Goodluck sa mga school works niya! Tinatamad rin talaga ako kagabi pa.” Walang halong pait ang tono ng boses ni Damien. Mukhang ilang decada na silang magkakilala ni Kilian kaya mabilis lang itong nagpaubaya.

“Masusunod, Master. Mag-iingat ka sa iyong paglalakbay. Sana mahanap n’yo sa lalaong madaling panahon ang iyong asawa.” Mabilis na naglaho ang mga nilalang sa silid na ’yon at sila na lang dalawa ang natira.

Ang mundo ay talagang nag-iiba na. Mukhang malaki na ang pinagbago simula pa noon pero tanging iilan lang ang nakakakita at nakakaalam na may mga kakaibang elemento na pala ang nakakasalamuha ng mga tao sa araw-araw na paglalakbay. Siya na ba talaga ang nakatadhana para sa akin? Puwede na bang umibig ang isang immortal sa normal na tao?

Let see if our relationship grows stronger. If not then I’ll find out who interfered.

End