CHAPTER 10

CHAPTER 10

PANAY ang ungol ni Vienna ng malakas habang nilalaro ng dila ni Lander ang kaniyang pagkababae. Napapaliyad siya sa sarap sa tuwing pinapaikot nito ang dila sa hiyas niya. Nararamdaman pa rin niya ang medyo mainit na likido na bumabalot sa dila nito.

Lander's gravy coated tongue was all over her mound. Halos dilaan at sipsipin nito ang bawat parte ng pagkababae niya dahilan para tumirik ang mga mata niya sa sarap.

"Oh! Lander..."

Sinipsip ni Lander ang hiyas niya at mas ibinuka pa lalo ang hita niya.

Napahawak siya sa magkabilang hita niya ng maramdamang ipinasok nito ang pinatigas na dila sa loob niya.

"Ohhh, god!" Malakas na umungol siya ng maramdamang naglabas-pasok ang dila nito sa pagkababae niya at napakasarap ng sensasyong dulot niyon.

Para siyang nasa langit at idinuduyan habang walang tigil ang pagdila ni Lander sa pagkababae niya.

"Oh... ang sarap niyan."

Napasinghap siya ng bigla nalang ipasok nito ang dalawang daliri sa loob niya at mabilis na inilabas-pasok iyon habang nilalaro ng dila nito ang hiyas niyang naninigas.

"Oh..." Her toes curled at the sensation. "Ah..."

Napahawak siya sa head board ng kama at doon kumuha ng lakas para hindi mawalan ng ulirat dahil sa sobrang sarap na pinapalasap sa kaniya ni Lander.

"Oh, Lander..." umaangat ang puwet niya at sinasalubong ang bawat pagpasok ng daliri nito sa loob niya. "I'm cumming--Lander... faster! Harder! Please..."

Mas binilisan pa ni Lander ang paglabas-pasok ng daliri sa loob niya at ang pagdila nito sa hiyas niya ay mas lalong bumilis. Nanginginig ang hita niya habang pinipigilan ang sarili na hindi muna labasan.

"Lander... oh, lalabasan na ako... malapit na ako." Hinihingal na wika niya at mas lalo pang humigpit ang hawak niya sa head board ng kama na kinahihigaan. "Oh—hayan na! Lander!"

Sumabog ang orgasmo sa kaibuturan niya. Nararamdaman niya ang pag-agos ng katas mula sa kaloob-looban niya at naramdaman din niyang dinilaan at sinisipsip 'yon lahat ni Lander na walang patid pa rin sa pagdila sa pagkababae niya.

"Lander..." Hinahabol niya ang hininga habang nakatingin kay Lander na ngayon ay nakaluhog na sa kama at ibinababa ang zipper ng pantalon.

Habang nakatingin sa kanya, hinunad nito ang pang-itaas saka ibinaba ang pantalong suot. Napalunok siya ng makita ang matigas at nakatayo nitong pagkalalaki na handa nang maki-giyera.

Hinawakan ni Lander ang pagkalalaki nito at ikiniskis ang dulo niyon sa pagkababae niya.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. "Ipasok mo na, please?"

Kinubabawan siya ni Lander saka inilapit ang mukha sa mukha niya. "Isasagad ko ba?"

Mabilis siyang tumango. "Yes, please."

"Hmm." Hinalik-halikan nito ang ilong niya, pisngi, pababa sa mga labi niya. "Gusto mong isagad ko?"

Tumango siya. "Oo nga. Please? Ipasok mo na. Please?" Nararamdaman niya ang pagpintig ng pagkababae niya.

Bumaba ang labi nito patungo sa leeg niya at kinagat iyon. Napasinghap siya ng maramdaman ang kirot na dulot ng pagkagat nito sa leeg niya. Mukhang hindi pa ito nasiyahan, sinipsip pa nito ang kaniyang leeg.

Pagkatapos nitong sipsipin ang balat sa leeg niya, tumitig ito sa mga mata niya. Ang mga mata nito ay may kislap ng kasiyahan. "Ilang araw ba ang bibilangin bago mawala ang kiss mark?"

Kumunot ang nuo niya. "Two to three days, maybe?"

Pilyo itong ngumiti. "Two to three days?" Tumango tango ito na parang nasisiyahan. "Sounds good to me."

Kinunotan niya ito ng nuo ng mag-sink in sa utak niya ang ginawa nito sa leeg niya. "Please, huwag mong sabihin sakin na ginawan mo ako ng hickey kasi—"

"Kung ganoon, hindi ko sasabihin." Nakangising wika nito. "Huwag mong itatago, ha?"

"Nababaliw ka ba? Nakakahiya—oh!" Bigla siyang napatigil sa pagsasalita at napaungol ng walang sere-seremonyang ipasok nito ang kahabaan sa pagkababae niya.

"Ayokong itago mo ang kissmark na gawa ko. Gusto kong makita yan ng lahat ng lalaking magtatangkang lumapit sayo." Umulos ito at napaungol siya. "Akin ka lang, Keep that in mind, Vien."

Napalunok siya at tumango kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso niya. Damn this man for making her heart beat so fast! "Stop saying those kind of words, Lander. Baka mas lalo lang akong ma-in love sa'yo."

Matiim na tumingin sa kaniya ang binata. "Then fall for me harder, Vienna," anito at inilapit ang bibig sa tainga niya at bumulong, "God knows how much I want you to fall harder."

Umawang ang labi niya sa ibinulong nito sa kanya. Hindi niya alam kung positive o negative 'yon. Pero kung ano man 'yon, bumilis pa rin ang tibok ng puso niya at parang magwawala 'yon ngayon sa loob ng dibdib niya.

Nagsimula nang gumalaw si Lander sa loob niya dahilan para doon tumuon ang atensiyon niya sa ginagawa nito. Sa una ay mabagal lang ang pag-ulos nito hanggang sa lumipas ang ilang segundo at pabilis na nang pabilis ang pagbayo nito sa pagkababae niya.

"Oh! Lander!" palakas ng palakas ang ungol niya habang pabilis ng pabilis ang pag-ulos nito sa loob niya. "Lander! Lander!"

Sinakop ni Lander ang labi niya dahilan para sa bibig siya nito mapaungol.

Walang humpay ang bawat malalakas at may diing ulos ni Lander sa loob niya. Napayakap siya ng mahigpit sa binata at bumaon ang kuko niya ng maramdaman niyang malapit na niyang maabot ang rurok ng kaligayahan.

"Oh! Oh! Lander!" Ungol niya ng pakawalan ni Lander ang mga labi niya at binayo ng malakas ang pagkababae niya. "Oh— Lander, bilisan mo pa please! Malapit na ako. I'm cumming, Lander!"

"Me, too," hinihingal na sabi ni Lander.

Napaliyad siya ng maramdaman ang pagsabog sa kaloob-looban niya, kasabay niyon ay ang pagpuno ng katas nito sa sinapupunan niya.

"Oh, Vienna..." Bumuga ng malalim na hininga si Lander saka bumagsak ang katawan sa kanya.

Napa-ump nalang si Vienna ng yumakap sa kaniya si Lander. "Ang bigat mo."

Mahinang natawa si Lander at hinalikan siya sa mga labi. "Sorry, Vien." Lumipat ito ng higa sa kama. Sa tabi niya saka niyakap siya ng mahigpit.

Bumaling siya sa binata. "I feel so sticky." Umalis siya sa kama. "Maliligo muna ako."

Natatawang bumangon din si Lander at pinangko siya. "Sabay na tayo," wika nito saka binuhat siya patungong banyo.

Natawa nalang si Vienna ng ilapag siya nito sa bathtub. Nararamdaman niyang may binabalak na naman itong kahalayan.

HINDI nga nagkamali si Vienna. Makadalawang beses siyang inagkin ni Lander sa loob ng banyo. Sa bathtub at sa ilalim ng shower na gustong-gusto naman niya.

Nang makalabas sila sa banyo, tamang-tama naman na tumunog ang cellphone ni Lander.

Mahinang napamura si Lander saka pinulot ang cellphone na katabi ng hinubad nitong pantalon. Naupo ito sa gilid ng kama habang senesenayasan siyang umupo sa tabi nito.

Kaagad naman siyang tumalima sa guto nito.

"Hello?" Padaskol na wika nito at kumunot ang nuo. Mukhang may sinabi ang nasa kabilang linya para magsalubong ang kilay nito. "I don't care even if it's the king of the fucking world. When I say that the meeting is cancelled then its fucking cancelled!"

Napailing-iling siya at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga pagkatapos ay inagaw ang cell phone nito at inilagay iyon malapit sa tainga niya para siya ang makipag-usap sa kawawa nitong sekretarya na sinisigawan nito. Palagi nalang mainit ang ulo nito.

"—Nagpipilit kasi si Mr. Lamar Exxon, ang may-ari ng Exxon Auto mobiles na kausapin kayo."

Lamar Exxon? Oh, hell! Kumikilos na ang mga ito. Kailangan na rin nilang kumilos ni Hellion!

"Stephanie? This is Vienna Sugon. Lander's—" napatingin siya sa binata. "—friend." Hindi niya alam kung ano ba talaga siya ng binata. Sana naman kahit papaano ay tanggap siya ni Lander bilang isang kaibigan. "Tell Mr. Exxon that Mr. Storm will be there in twenty minutes," aniya at pinatay ang tawag.

Kinunotan siya ng nuo ni Lander. "Bakit mo sinabi 'yon?" Halata ang iritasyon sa mukha nito. "Ayoko ngang makipag-meeting—"

Vienna cut him off. "Kailangan mo nang magtrabaho."

"I don't need to. Hindi naman kawalan ang Exxon Auto Mobiles sa kompanya ko."

"Alam ko pero kikita ka pa rin sa kanya," pangungombensi niya sa binata. "Sige na."

"Fine," iritadong pagpayag nito saka pinulot ang mga damit na nagkalat sa sahig.

Nang makapagbihis sila, kaagad na nagmaneho sila pabalik ni Lander sa LaCars. Habang nasa sasakyan, binuksan niya ang heart locket na pendant ng necklace na suot niya palagi at pasimpling kinuha roon ang maliit na mini-microphone transmitter na ginagamit niya kapag nag-i-espeya siya.

Nang makarating sila ni Lander sa LaCars, sabay silang lumabas ng sasakyan ni Lander at naglakad sila patungong sa elevator. Nang bumukas iyon, hihilain sana siya ni Lander papasok pero inagaw niya ang kamay na hawak nito.

"No. Ikaw lang ang aakyat," aniya na nakangiti. "May kailangan kasi akong gawin, e."

Irritation filled his blue eyes. "Makikipagkita kay sa lalaking 'yon? Kay Hellion?"

Nginiti lang ang tinugon niya rito saka inisang hakbang niya ang pagitan nila at inayos ang kwelyo ng suot nitong tuxedo kasabay niyon ay inipit niya sa gilid ng kwelyo nito ang mini-microphone transmitter para marinig niya ang pag-uusapan nito at ni Lamar Exxon.

"Bye," aniya at hinalikan ito sa mga labi. "Ingat ka."

Humakbang siya paatras at naglakad palabas ng gusali. Nang nasa parking lot na siya, tinawagan niya si Hellion.

Isang ring lang, sinagot kaagad nito ang tawag niya.

"Yes, Light?" Anang boses ni Hellion.

"I put a mini-microphone transmitter on Lander Storm, the owner of LaCars Import and Export. Ka-meeting ni Mr. Storm ngayon si Mr. Exxon. I-wiretap mo ang usapan nila."

"Okay. Yon lang?"

"Yeah, and can you pick me up?"

Hellion sighed. "Seriously?" Hindi makapaniwalang gagad nito. "Alam mo bang ini-isturbo mo ako palagi."

Ngumiti siya. "Ngayon nga lang kita inisturbo. Susunduin mo ako o hindi?"

Narinig niya ang tunog ng mabilis na pagta-type nito sa keyboard ng laptop kapagkuwan ay nagsalita ito. "Got your location. I'll be there in ten." Then the line died.

Hindi napigilang mapangiti ni Vienna. That was the perks of having a computer genius partner. You didn't have to tell him where you are but he could track you anyway.

PAGKATAPOS ng meeting ni Lander kay Mr. Exxon, kinuha niya ang cellphone at tinawagan si Cali Sudalga. After three rings, Sudalga picked up.

"Hey, Storm. What do you want?" Tanong ni Cali sa kanya.

"Can I get Vienna's number?" He asked while tapping the his fingers on the table. Baka kasama pa nito ang lalaking katagpo nito. Hindi siya mapakali hanggat hindi nakakausap ang dalaga na malayo na ito sa lalaking nagngangalang Hellion. "Kailangan ko siyang makausap." Bakit naman kasi nakalimutan niyang kunin iyon kanina bago silang naghiwalay sa labas ng elevator?

Malalim na napabuntong-hinga si Cali. "Seriously? Kayong dalawa, kapag hinahanap niyo ang isa't-isa, palagi ako ang iniisturbo niyo. I already had enough with Vienna constantly asking how you are for eight fucking years. Tapos ngayon ikaw naman? Puwede ba akong mag-pass ngayon?"

Nagsalubong ang kilay niya. "Tinatanong palagi ni Vienna kung kumusta ako?" Nagulat siya sa nalamang iyon. "Sa walong taon na nawala siya?"

Nawalan ng imik si Cali at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. "Yeah." Ilang momento itong natahimik. "Hindi naman siya tumigil na alamin ang kalagayan mo. She asked questions about you all the time."

"Questions like?"

"Ahm, like, if you have a girlfriend. If you are okay. If you are happy. If you have already moved on and if you still love her. Yon palagi ang tanong niya sakin. Nakakasawa nang sagutin minsan kasi alam kong sa bawat tanong niya at pagsagot ko, masasaktan lang siya. You know what, Storm, Vienna maybe just my step-sister, but I consider her my real little sister. And I don't want to see her crying over you again. Baka masapak na talaga kita."

"Crying over me? Again?"

Mahinang natawa ang nasa kabilang linya na para bang nang-uuyam ito. "'Yon ang mali sa'yo, Storm, alam kong nasaktan ka pero ikonsidera mo rin sana ang nararamdaman ng kapatid ko. Totoong mahal ka niya at alam kong hindi ka naniniwala, pero bago mo siya husgahan at sabihing nagsisinungaling siya, makiramdam ka muna. Umalis si Vienna at iniwan ka hindi dahil hindi ka niya mahal o hindi ka mahalaga sa kaniya. Umalis siya hindi dahil gusto niya, umalis siya dahil kailangan niyang umalis."

Sumandal siya sa likod ng swivel chair. "'Yon din ang mali kay Vienna, hindi niya sinasabi sa akin kung bakit siya umalis. Maiintindihan ko naman kung malalaman ko ang dahilan."

"What if she's not allowed to tell you?"

"Not allowed?"

"Yeah." Napabuntong-hinga ito na para bang ang bigat ng dindala nito sa balikat. "Mamahalin mo pa rin ba siya kahit hindi niya sabihin sayo ang dahilan ng pag-alis niya? Would you still trust her?"

"I have trust issues because of her," mapait na wika niya.

"Alam ko. Kahit nga kaming mga malalapit mong kaibigan, hindi ka nagsasabi nang mga bagay-bagay sa buhay mo."

"I'm a strong believer of the word privacy."

"If that's your opinion, then I'll respect it," anito. "Anyway, iti-text ko nalang sa'yo ang numero ni Vienna."

"Thanks, man."

"Don't mention it."

Ilang segundo palang ang lumipas pagkatapos ng pag-uusap nila ni Cali, tumunog ang message alert tone ng cell phone niya. Nang buksan niya kung ano 'yon, text 'yon galing ka Cali at naroon ang phone number ng dalaga.

Mabilis niyang tinawagan ang numero ni Vienna na ibinigay sa kanya ni Cali. Hanggang sa matapos ng pag-ring ng cell phone nito ay walang sumagot. Then he heard Vienna's voice mail message.

Hey, this is Vienna. If you're hearing this then it means I'm busy and I'll call you back.

Sa halip na tawagan ulit, tinext niya si Vienna.

'It's me, Lander. Call me when you get this.'

Hindi pa lumilipas ang sampung segundo ng tumunog ang message alert tone niya. Nang tingnan niya kung kanino nanggaling ang message, galing iyon kay Vienna.

'Hey. Sorry hindi ko nasagot ang tawag mo. Medyo busy ako, e.'

'Ano ba ginagawa mo? Nasaan ka ba?' Kasama ba nito si Hellion? Kumuyom ang kamao niya.

Tumunog ulit ang cellphone niya.

'I'm busy. I'll call or text you later.' Iyon ang laman ang mensahe ni Vienna.

Naiirita na tinawagan niya si Vienna pero tulad kanina, hindi nito sinagot ang tawag niya. "Shit! What the fuck is she doing? Kasama ba niya si Hellion? Anong ginagawa nilang dalawa."

He was going nuts!

Hindi niya napigilan ang sarili kaya tinawagan niya ulit si Vienna. Nakahinga siya ng maluwang ng sagutin ni Vienna ang tawag.

"Vien—"

"Look, whoever you are don't disturb us," anang boses ng lalaki saka namatay ang tawag.

Ibinaba niya ang cell phone at napatitig sa screen niyon. Hindi. Hindi siya nagkamali ng numerong tinawagan. Kay Vienna yon!

Who's that man? Is that Hellion? Is he her other lover?Anong ginagawa ng dalawa na hindi niya dapat istorbuhin?

Mahigpit na kumuyom ang kamao niya at tumalim ang mga mata niya. "No... she couldn't do this to me. She's mine. Mine!" 


CECELIB | C.C.

Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top