Het huis van buiten was indrukwekkend, alsof het een filmlocatie was voor een typisch high school feestje waar alle vijftienjarigen zuipen totdat ze kruipen. Binnen was het verrassend huiselijk. Wat ik precies moest verwachten, wist ik niet.

Ze pakte mijn hand en nam me mee door de lange gang die veel familiefoto's toonde. Huiselijk en knus. De glazen deur aan het einde van de gang bracht ons in de open keuken en woonkamer.

Haar moeder zat met een tijdschrift op een barkruk aan het keukeneiland en stond gehaast op toen ze haar dochter zag. Toen viel haar blik op mij. "Ah, leuk om je eindelijk een keer te ontmoeten."

Ik nam haar uitgestoken hand aan en glimlachte beleefd. "Insgelijks."

"Chris was het toch?" Ze liet mijn hand los en leunde relaxed tegen het blad van het keukeneiland. Haar ogen leken vermoeid van een lange dag werk. Desalniettemin keek ze me verwelkomend en vriendelijk aan.

Niet dat ik enig idee had wat voor werk mijn schoonouders nou precies deden.

Ik knikte langzaam. "Ja, Chris, ja."

Haar moeder stond recht en opende een keukenkastje voor glazen. "Ik heet Sara, maar ik denk dat Jessica je dat al had verteld. Leuk om je eindelijk een keer te zien. Jess heeft al veel over je verteld hier."

Gefocust volgde ik elke beweging, van de glazen op het aanrecht tot het openen van de enorme koelkast. "Dat geloof ik, ja."

Naast me leunde Jessica tegen me aan, terwijl haar moeder een fles cola tevoorschijn toverde en ons aankeek met een glimlach. Ik kon alleen maar dromen van zo'n grote voorraad. "Alleen maar goede dingen hoor," stelde ze me gerust. "Je klinkt als een goede jongen voor mijn dochter."

Ik glimlachte ongemakkelijk. Jessica haalde een hand door haar blonde haar. "Mam, kan je-"

"Oh, voor ik het vergeet. Hoe was de film gisteravond? Jullie waren naar Rotterdam, toch?" Haar moeder schonk drie grote glazen cola vol en gooide de lege fles in de vuilnisbak naast de koelkast.

"Oh, ja." Ik knikte en perste er een glimlachje uit. "Ja, het was leuk gisteravond. Toch?" Zachtjes kneep ik in Jessica's hand.

"Het was prima," antwoordde ze timide. Haar gezichtsuitdrukking kon ik niet zien, omdat ik minstens twee koppen groter was dan zij. Wel kreeg ik door dat ze met een strakke blik naar de cola keek. Of naar de grote boodschappentas op het aanrecht.

Haar moeder zette twee glazen voor ons neer op het keukeneiland en hield de derde vast. "Ik ga wel in mijn werkkamer zitten," zei ze met een plagerige ondertoon. De glazen deur viel gedempt dicht en haar voetstappen stierven langzaam weg.

"Hoe was gisteravond in Rotterdam met Chris?"

❀

ʷᵒᵏᵉ ᵘᵖ ᶜʰʳᶤˢ ᵇʳᵉᵉᶻʸ