Chapter 16
HE WOKE up feeling pleasure. He open his eyes when a soft and delectable ass dropped on his lap.
"What the..." He groaned, pagkatapos ay pumikit ulit dahil nag-umpisa nang magtaas baba si Krizzia sa kanya.
The hell this is the best morning he ever had!
"Good morning," hinihingal na bati ni Krizzia sa kanya.
She's still sloppy when it comes to this but he still found himself enjoying the pleasure she was giving him and the view. Her breast was moving as she moves up and down, her hair was still messy and Krizzia still looks good in it. Damn it! Kahit nga yatang mag mukhang taong grasa ang babae, luluhoran pa rin niya ito!
"Ohh, kingina!" Malutong na mura niya nang muling pinasikip ni Krizzia ang pagkababae niya. He forced himself to sat down and changer their position.
He's now on top and taking the lead. He didn't took his time, Krizzia's clenching her sex was too much for him to handle. Their morning was filled with their moans and groans, pleading to go fast and rough. Killian didn't forgot to pulled his shaft off when Krizzia already reached her climax.
"The hell, I was planning to—"
He cut her off.
"Yeah yeah, I know. And didn't I tell you? I'm not going to impregnate you if we're not married. Pakasalan mo muna ako bago anak!" He playfully said.
But the truth was, he doesn't want to impregnate her yet. Killian knew how scared she was when it comes to seeing her future as a pregnant woman. Tsaka na kapag alam niyang wala na talaga ang trauma niya sa katawan at sa isip nito, kapag hindi na makiki-alam ang mommy nito.
"Good morning." He greeted and kissed her lips. He didn't have the chance to kiss her while they're having sex.
Agad naman tinugon ni Krizzia ang halik niya na ikinangiti ni Killian. Good, they're leveling up.
"Get up, may pasok ka pa." He said and lightly tapped her right creamy legs.
Agad siyang sinamaan ng tingin ni Krizzia, but he just laughed. He get up and leave the room and walk straight to the kitchen. Killian checked the refrigerator and the cabinets if they still have food to eat. Ilang araw din silang hindi nag stay dito, at nawala din sa isip niya na mag grocery.
He was whistling while cooking their breakfast, hindi pwedeng tinapay at gatas lang ang kainin ni Krizzia. May dragon sa tiyan ang mahal niyang babae. After cooking hotdogs and tocino, sakto naman na naluto ang sinaing niya.
He walk back to the room and knocked on the bathroom door. "Bebi? Magsasangag ba ako o hindi na?" He asked.
Krizzia loves to eat fried rice with lots of onions and garlic. Pero kapag nagmamadali na ito, kahit anong pagkain ang ihain mo sa harapan nito, kakainin niya. That's what he likes about her. Hindi ito pihikan sa pagkain.
"Hindi na!" She said and bathroom door open. Revealing a sexy woman. Killian whistled at the sight.
"Sexy." Nakangising sabi niya. His eyes are still busy eye raping her body.
"Ako lang ito, Killian. Natikman mo na 'yan kaya umalis ka na sa harapan ko at ihanda mo na ang pagkain natin!" She said and pushed him.
Killian chuckled. Hinayaan nalang niya ito na magbihis habang siya naman ay inihahanda ang pagkain nilang dalawa sa kusina. They started their morning that way, after eating she waited for him dahil siya naman ang mag-aayos pagkatapos ay hinatid niya ito sa School nila Kyst.
AFTER the class hindi na nagpasundo si Krizzia kay Killian. Angelyn helped her to attend her therapy session, alam naman niya na hindi basta basta mawawala ang trauma na nasa sistema niya but she wanted to make it fast. May gusto siyang ibigay kay Killian.
"You're so brave, paano mo kinayang mag punta dito mag-isa?" Angelyn asked while brushing her hair.
"Hindi ko din alam." Natatawang sagot niya.
She just found her self one day walking to the clinic and the next thing she knew nagpa schedule na siya after the check up. Then she stop drinking the medicine her doctor prescribed. At hindi siya nagsisi na hindi niya na 'yon itinuloy.
"Saan ka uuwi? Sa Office ni Killian o sa unit mo?" Angelyn asked again. Nakangisi ito sa kanya.
Umirap si Krizzia. "Sa Unit ko nalang. Nandoon naman yung asungot na 'yon.!" Pabirong aniya.
"Manong sa unit muna ni Krizzia." Angelyn said.
Kilala na siya ng driver ni Kyst dahil lagi din siya nitong hatid sundo kapag wala si Killian. Isa sa rason kung bakit hindi na siya bumili ng sariling sasakyan niya. Nang wala pang asawa si Angelyn, they're both walking, heading to the school. Pag umuuwi naman ay nag c-comute lang sila.
She knew how to drive, but she doubted her driving skill now since it's been a long time when she last hold a steering wheel.
Nang makarating siya sa building kung saan ang unit niya, hinalikan niya lang sa pisngi si Angelyn at nagmamadaling pumasok sa loob ng building. Kumunot ang noo ni Krizzia nang may maramdaman siya na parang sumusunod sa kanya, like there's someone staring at her from behind, it feel like any moment from now that someone will be shooting her daggers on her back.
Mabilis lang siyang pumasok sa elevator at tinawagan si Killian. Damn, her hands were shaking again.
[Yes bebi? Nasa unit na ako, I'm actually preparing your food as we speak.] Killian said the moment he picked up his phone.
Krizzia cleared her throat. "Can you wait for me outside?" She asked, hiding her trembling voice.
[Why? Is there something wrong?] Nakaranig siya nang mahihinang kalabog sa kabilang linya. Worried was visible in his voice.
Sa twing bumubukas ang Elevator at may sumasakay, Krizzia was heavily breathing. She don't know but she doesn't feel safe.
"No, I... Just want to see you." She said whispering the last word.
[Oh...] He sounds surprised. Krizzia pursed her lips when she felt the uncomfortable stare again inside the elevator and it's suffocating her. [Kri, I know you're not okay. Come home quick, I'll make you feel better.]
Pinigilan niya ang mapangiti dahil baka mapagkamalan siyang baliw dito. Umayos siya ng tayo at pinilit na ipinagsawalang bahala ang matalim na tingin na nararamdaman niya hanggang ngayon. There's only three people inside, siya, isang babae at isang lalaki at pareho pa ang mga ito na naka hoody. Bumuga siya nang marahas nang tumunog ang elevator at nasa tamang palapag na siya.
She stepped out and Killian's smiling face, spreading his arms. Urging her to hug him. Krizzia bit her lower lip to fight her self from smiling. Pero unti unti pa rin 'yong kumawala.
"Bwisit ka." She hissed and run to his arms.
This is where she belongs from the start. In his arms. She felt safe when she's with him. Hindi niya lang binigyan ng pansin dahil sa takot niya. The collar in her neck was pulling her not to love him back before.
"Feeling better now, Bebi?" He asked while showering her head with his kisses.
Isiniksik ni Krizzia ang mukha sa matipunong dibdib nito. Killian walked backward habang yakap yakap siya nito.
"Do you want to eat the food or you want to eat me instead?" Killian playfully asked. Pasimple niyang kinurot ang tagiliran ni Killian.
"Kakatapos lang natin kaninang umaga," she groaned. "Help me with my visual aids."
"My pleasure miss ma'am." He smiled boyishly.
Killian let her sat on the wooden chair and he served the food, kung pwede lang na subuan siya nito, nagawa na ni Killian. After eating, si Killian na din ang naghugas ng plato kahit kaya naman niya.
"Sige na, ako na! Maligo ka na tapos sa ire-ready ko na sa sala yung mga kailangan natin." He said and give her a peck of kiss on her lips.
PAGKATAPOS niyang maligo, she checked her phone if there's any message. May isa lang siyang na receive at galing 'yon kay Angelyn. Her eyes look for her mother's name pero walang text na galing sa kanya. Thanks God for that.
"Yes Mom, next month. I'll promise. Yeah yeah, whatever you say. Wala ba si Dad diyan? Bakit parang ang lungkot ng buhay mo at pinipilit mo akong umuwi?" She heard Killian.
She removed the towel lazily at isinampay 'yon sa towel rack na malapit sa sala. She actually have a towel rack placed in every corner of her unit, ginawa niya lang 'yon dahil kung saan saan ibinabato ni Killian ang towel pagkatapos nito itong gamitin.
Killian immediately wrapped his arm around her waist and pulled her so she can sit on his lap, ang likod niya ay nakasandal sa dibdib niya. He's still wearing a sweat shirt but she can feel all the muscles he have.
"Sure, I'll let you talk to her." Bahagya siyang kinabahan dahil doon. "No, not now. Don't be so stubborn, Mom! I said I'm going home next month, next month mom! Hindi next week!" Killian looks so pissed but his voice was still calm and collected. Madiin ang bawat salita nito pero hindi siya nagtataas ng boses.
"Uuwi ka?" Pabulong na tanong niya rito. Killian kissed her shoulder and slowly nod his head.
'Were going home together.' He mouthed.
Nanahimik nalang si Krizzia at hinayaan muna silang mag-ina na mag-usap. She kept her mouth shut while Killian was romancing her body, caressing her tummy, kissing her nape and shoulders. Napapalunok nalang siya sa twing humahaplos ang kamay nito sa tiyan niya. God! She's so turn on.
She can feel her womanhood soaking wet! He's just touching her for goodness sake!
"Sure, no. Not that one. Mom, I said no. Maghintay ka nalang kasi, darating din 'yon. Bye, I love you too." Killian sighed softly when the call ended. It look like talking to his mother drain half of his energy.
Pumalupot pa ang isang braso nito sa katawan niya at isiniksik ang ulo sa leeg niya.
"Gagawa tayo ng visual aids ko para bukas, hindi ko sinabing maglalambingan lang tayo dito." Natatawang sambit niya. Even Killian chuckled.
"Okay, work first." Anito at binitawan na siya.
She sat on the floor at ganoon din ang ginawa ni Killian. She started looking for picture to print out habang si Killian naman ang nagsusulat sa kartolina at manila paper, then they both startled when her phone rang. Pareho silang nagkatinginan na dalawa ni Killian. She licked her lower lip.
Krizzia feels like someone is choking her when Killian handed her the phone. It was her mother.
"'Wag mo nalang kayang sagutin?" Killian asked, his jaw clenched and his eyes were looking at his phone sharply.
They both hate her mother with a different reasons. She hated her because of the incident that cause her to be afraid all the time, panic attack after panic attacks. Nakakapagod. While Killian hates her mother without a particular reason. He just hated her.
Nanginginig ang kamay niya nang sinagot ang tawag nito at ini-loud speaker para marinig din ni Killian.
[You thought I won't bother you anymore?] Sarkastiko itong tumawa sa kabilang linya. [I'm still your mother and I will never stop finding a better man for you, hindi ko lang maintindihan at bakit mo iniiwan lahat ng mga lalaking napili ko!] Her mother shouted and she flinched.
She calm a bit when Killian held her hand and play with her fingers. He was trying to calm her, kahit na pati ito ay hindi tama ang timpla. Salubong ang mga kilay nito at kunot na kunot ang noo.
[Krizzia, makinig ka sa akin. Layuan mo na ang lalaking 'yon! He's nothing but a trash! Umuwi ka ngayon din dito sa bahay!] Again, she flinched at her voice.
"No... I can't... I won't." Nakuha niyang sumagot kahit nanginginig ang boses niya.
[What do you mean you can't?! You can Krizzia! Kapag hindi ka nakinig sa akin ako mismo ang kakaladkad sayo paalis diyan sa unit mo!]
Tumingin siya kay Killian at hinalikan ito sa labi. "I won't. I am not going to date another man aside from a man named Killian Hernandez. Listen to me Mom. I love him so much and I will spend my whole life with him wether you like it or not."
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top