Icarus, de naam die mij altijd inspiratie gaf. De naam waar ik naar luisterde. Het was mijn naam en van niemand anders. Ik werd vernoemd naar Icarus, Icarus uit de Griekse mythologie. Mijn ouders hielden van geschiedenis en vooral van de oudheid. Deze liefde bezegelden ze met mijn Griekse, doch Latijnse, naam. Misschien moest die naam iets betekenen. Dat ik niet te hoog moest reiken of verdrinken in mijn roem. Want Icarus stierf doordat hij te dichtbij de zon vloog, doordat hij te veel vertrouwen in zichzelf had. Maar hoe zouden mijn ouders dat dan al hebben geweten?

De afdwaling naar mijn vorige inspiratiebron werd verklaard door de nacht. Het was namelijk al vier uur 's nachts en ik lag nog steeds niet te slapen. Maar aan de andere kant: ik had getekend en niet zo'n beetje ook. Het blad was niet vol, maar wat erop stond nam mijn adem weg. Het was niet het grijs wat ik kende. Nee, deze keer had ik er voor het eerst sinds tijden weer kleur bijgehaald. Was het omdat haar shirt zo geel was? Dat ik dat gewoon moest aangeven? Ik beet op mijn lip. Het was goed, maar een meesterwerk was het niet. Al zou ik dat ook niet moeten verwachten zo laat in de nacht.
Ik legde mijn potlood neer en keerde terug naar mijn bed. Ik ging op mijn rug liggen, maar slapen lukte nog steeds niet. Deze keer hielden mijn gedachten me bezig met waarom het nu wel lukte. Waarom vandaag? En waarom zij? De vreemde aan de overkant... En dan misschien nog de grootste vraag: zou ze weer mijn inspiratie kunnen zijn? Of was het maar voor een keer?

De zon brak door de nieuw gevormde wolken en maakte mij wakker. Kennelijk had ik toch in slaap kunnen vallen, want het was plots tien uur. Gelukkig, ik hoefde nergens heen en kon me als een rups in mijn dekens blijven verstoppen. Ik was kapot door het weinige slapen en had geen zin de warmte van mijn bed achter mij te laten. Uiteindelijk trok ik de deken verder om mij heen en slofte met deken en al naar mijn bureau waar de tekening nog zou moeten liggen. Ik keek er naar en was verbaasd. De vage herinneringen die ik er aan had in de late avond waren niks in vergelijking met wat ik nu zag. De kleur spatte er vanaf en overdonderde mij. Had ik dit gemaakt? Ik wreef een paar keer in mijn ogen en haalde mijn handen door mijn haar. Ik geloofde mijn eigen ogen niet, want waar kwam die kleur vandaan? Ik kon me niet herinneren dat ik een kleurpotlodendoos op mijn bureau had staan. Verward krabde ik me op het hoofd en keek links en rechts tot ik uiteindelijk naast mijn bureaustoel een kleurpotlood zag liggen. Ik raapte het op en bekeek het. Onderzoekend draaide het heen en weer tussen mijn vingers en herkende het als een verjaardagscadeautje dat mijn zusje me ooit had gegeven. Het was zo'n potlood met vier kleuren in één waaronder de kleur geel. Ik begon me af te vragen hoe het mij gelukt was om de hele avond geel te gebruiken zonder per ongelijk de andere kleuren er doorheen te gooien.

______
Ik zei donderdag, maar euhm nog steeds geen vast internet. Het werkt op dat gebied niet helemaal mee.
Dus word het vrijdag update zo lang internet ontbreekt in het midden van het land :/