proloog
met trillende handen houd ik het zilveren kettinkje in mijn hand.
Zo klein en licht, maar een grote betekenis.
Ik weet nog toen hij het kettinkje gaf, het moment speelt zich af in mijn hoofd.
Het zorgt voor tranen, zouten dikke tranen, ze stromen als een waterval over mijn wangen.
Hij is de reden dat ik geen liefde meer ken, ik geloof er niet meer in.
Het is nep, het breekt je van binnen en buiten.
Hij heelde mijn hart en brak het weer in duizend stukjes.
Hij brak mij.
Behind my smile is everything you'll never understand.
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top