Nagising akong parang may pumukpok ng martilyo sa ulo sa sakit, kung hindi lang ako ihing-ihi ay hindi ko gustong bumangon. Sinabay ko na din ang pagligo dahil nanlalagkit ako. I'm surprise na nakapagpalit pa ako ng pantulog.

I charged my phone at in-open, sunod-sunod ang pasok ng message at notification lalo na ng missed call.

Hindi nga pala ako nakapag paalam kay mommy. Tinawagan na niya ata lahat ng kaibigan ko pero hindi din ako nagsabi sa kanila saan ako pupunta. 

My phone began to ring again. It's mommy. I prepared myself in case she was mad, but she sounded soft.

[angela! what happened to you! we've been calling you none stop but you're not answering any of us! hindi mo ba naisip na nag-aalala ako!]

lumakad ako papunta sa kusina at nagtimpla ng energen. kailangan mainitan ng tiyan ko at the same time pwede na rin itong almusal.

"Sorry po mommy. I'm bored yesterday. But I'm fine."

[I know that bunso pero sana nag message ka man lang ng kahit sino sa amin para alam namin buhay ka pa!]

Dama ko ang inis ni mommy pero malambing parin ang boses niya. She's just relieved, I answered. I can imagine kung si kezia ang kausap ko baka lumabas mula sa phone ang kamay niya at batukan ako.

"Sorry po."

[update us bunso, kinabahan ako na bigla kang Nawala, anak wag mo ng uulitin iyon. Nasaan ka ngayon?]

"nasa bahay po"

Bumalik ako sa sala na may hawak ng mug, nilapag ko iyon sa center table.

"Sorry po ulit pero ibaba ko muna mommy medyo hindi maganda ang pakiramdam ko eh"

[bakit? anong masakit sa iyo?]

lahat ata sa akin masakit, physically, metally and emotionally.

"kulang lang po ako sa tulog. Bye, mommy."

Napabuntong hininga nalang ako pagtapos ng tawag. Nahawaan na ata ako ni carmela at naisip kong umalis ng walang paalam.

"masakit din sa akin ang nangyari noon. but please, hayaan mo ako magpaliwanag."

kasabay ng pagsandal ko sa sofa ang pagpasok ng ala-ala ko last night. sumandal ako at pumikit, parang binibiak talaga ang ulo ko. Sa dami ng iniisip ko these past few days may isasakit pa pala ang ulo ko.

Tumawa ako ng malakas, not minding the people's eyes on me. "explanation? fine! go! pero itaga mo pasa bato! walang explanation mo ang makakabawi ng lahat ng ginawa mo"

He caged me into an imbrace. I hate him for still making me weak. His tears made me instantly guilty the moment I saw him sad and crying, but I needed to stick with my closure step. I can't do this anymore. I can't go back to that scene. I don't like being pitiful.

"i love you" 

lumaylay ang balikat ko. akala ko mag-explain siya? tinulak ko siya ng malakas dahil bumibigay ako.

No angela. You learn to ignore him. guard yourself.

"I did that for us!"

"No. You didn't, because if you do and I'm involved, I have every right to know what is going on!"

Lumuhod siya sa harap ko. With his hands intertwined, begging for forgiveness.

Napapagod na ako. Gusto ko na ipahinga ang puso ko.

"tumayo ka diyan"

He looks defeated.

"ihatid mo na ako."

Agad siyang tumayo at pinagbuksan ako ng pinto. 

Hindi pa kami umaandar ay humagulhol na naman ako.

why can't i hate him to the core! bakit ako na guilty! i should have cut him off. madali ko lang naman nagawa kay daniel na magsabi ng stop and no but when it comes to him. hindi ko magawa.

Gumapang ang kamay niya mula sa likod ko paakyat sa balikat, tsaka tumigil sa pisngi. Marahan na hinahaplos ng hinlalaki niya ang mukha ko.

Pumikit ako , iba ang comfort na nahahatid ng simple gesture na iyon. Pakiramdam ko kinukuha ng lambing sa haplos niya ang lahat ng sama ng loob ko sa mundo.

Simple lang naman ang gusto ko, ang magising masaya. Bakit napakahirap makuha noon?

pinunasan nya ang mga luha ko. Huminto din ako sa pag-iyak at sa totoo lang gumaan ang loob ko na nasabi ko ang mga bagay na gusto ko sabihin sa harap niya.

"mine" dama ko ang hininga niya sa mukha ko "you belong to me. Pinagbigyan na kita sa gusto mo, pero ngayon hindi na. You're mine." 

I can hear not only desperation in his voice but also possessiveness.

Napadilat ako at napahawak ako masakit kong ulo. Nananaginip ba ako ng gising? o nangyari talaga iyon?

"I was" pagtatama ko sa sinabi niya.

Tutol ang isip ko sa nangyayari pero bumibigay ang katawan ko.

I opened my lips to accept his. I know it serve an invitation to him, but I don't care. I miss him so much. I miss everything about him.

Namamayani ang alak sa Sistema ko pero alam ko ang ginagawa ko. Gusto kong mawala ang isip ko sa sitwasyon. For this time, I want to forget all my worries in the world and just want to feel him love me again without thinking about the consequences.

"miggy" halos naging bulong ang boses ko dahil sa panghihina.

"Tell me angel, tell me you still love me," He begged.

We kiss more and more. Habang tumatagal ay lalo akong nahihibang. Bumababa sa leeg ko ang mga halik niya tapos ay babalik sa mga labi. Sobrang init ng pakiramdam para akong nababaliw.

"miggy"

I keep calling him because his name is the only thing that I can think of, and it's the only thing that matters at this moment. Sa pagpikit hanggang sa pagmulat ng aking mga mata ay siya lang ang tangi kong nakikita. I must be dreaming.

"I know you still have feelings for me. I can feel it. I need you to say it."

"I love you." gumaralgal ang boses ko. Ang sarap sa pakiramdam na nasabi ko iyon muli. "I love you."

Isang mahabang halik muli ang aming pinagsaluhan bago siya tumigil at pinaandar ang sasakyan. Hawak niya ang kamay ko habang nasa byahe. Nakatulog ako at pagising ko ay hinihiga na niya ako sa kama.

Nasa bahay na pala kami. Bahay ko at kwarto ko.

"Sleep my angel, bukas na tayo mag-usap."

Nawala ang antok ko ng simulan niyang tanggalin ang make up ko. Nakatitig lang ako sa lalaking may seryosong mukha habang pinapahid ang make up pad sa noo ko.

"Done." Aniya

"Kiss me." Utos ko.

"bukas na, kapag hindi ka na nakainom. Mag-usap tayo bukas."

"Kiss me more"

"Sleep babe"

"Kiss me "this time it's a plea.

Bumango ako para ilapit ang mukha ko sa kanya.

"Angel, it's not a good sign, kanina lang galit ka tapos ngayon gusto mong halikan kita. wala ka sa tamang pag-iisip.  and mabilis akong mawalan ng control. Please, behave."

I hold his face so I could kiss him. Damn those lips! Mula noon hanggang ngayon hindi ko ipagpapalit ang halik niya. Kung paano niya ako sabikin, kung paano niya kagatin ang labi ko bago palalimin ang halik.

"I love you" bulong ko.

I smile and laugh when he gave in. Gumanti siya ng halik, kusa kong binaba ang katawan ko pahiga at binigay sa kanya lahat ng control sa sitwasyon.

He removes his shoes and shirt before joining me in bed. Umangat ako konti nang hilain niya ang dress ko paalis ng katawan.

My skin is on fire. Alam kong bukas ang aircon but the cold is nothing compared to the intense heat I'm experiencing right now.

I'm too afraid to give him another chance, but the way he holds and kisses me now gives me assurance. As the one before, as it always is.

"ahhh.."

He started kissing my neck up to my ear. Nakikiliti ako na nasasarapan nang magtagal ang labi niya sa tenga ko.

"I swear if you back out in the morning mababaliw ako."

Kapos ang aking hininga sa magkahalong sarap at kaba. Tinanggal niya ang natitirang takip sa aking katawan. Napapikit ako dahil medyo nakaramdam ng hiya. Maliwanag kasi ang paligid dahil bukas ang ilaw.

He stopped, so I opened my eyes. Nakatitig siya sa katawan ko. Inabot niya ang kaliwa kong dibdib. His thumb circled my nipple, and I moaned. He bent down so his lips could taste the other one.

"Ahh!"

Both of my hands are on his hair pulling it. Kakaibang kilit ang nararamdaman ko, he pinched the other nipple while biting the other one.

"miggy!"

Para siyang bata na nag-enjoy sa bago niyang laruan. I keep moaning and calling his name pero pinagbutihan lang niya ang paglalaro sa dibdib ko.

"I like you pulling my hair, angel."

Gusto ko sana sabihin na pwede ko naman siya sabunutan pero hindi ko magawang makapag biro.

Tinantanan na niya ang dibdib ko at nagsimulang halikan ako pa baba.

My mouth was wide open when he kissed me there. I can't keep myself in place because of the intense pleasure that is coming to me. I moaned his name repeatedly, and he did not stop until I came.

"Look at me"

I'm still holding my breath after he demanded my attention. Pumaibabaw ito sa akin, nasa magkabilang gilid ng ulo ko ang siko niya.

"I miss you so much, I don't think I can control myself tonight. "

He opened my legs wide and positioned himself.

"Gosh, you are so beautiful!"

Dama ko ang pag-init ng aking pisngi. Tinitigan niya ang ibabang bahagi ng aking katawan. Lalo akong nagiinit habang tinititigan siyang nag e-enjoy sa tanawin.

"I still remember our first"

"I also remember, iniwan mo ako after eh"

I can feel his maleness knocking on my entrance.

"I'll keep saying sorry for that for the rest of our life"

"You don't do that, Miggy. After taking everything left without a warning,"

"I won't do it again I just in a panic and I don't know what to do"

"Are we in that situation again?"

"No, I don't care if your dad doesn't like me now. I love you."

Mahigpit akong yumakap sa katawan niya. He swiftly penetrated me. It hurt just like the first time, but I immediately felt the pleasure.

"ahh"

At first, he's moving slowly and gently, but eventually he starts pounding fast.

"m-miggy"

Bumabaon ang kuko ko sa likod niya. Mababaliw ako sa sensasyon at sa unti-unting nabubuo sa puson ko.

"Tell me you love me," he pleaded.

He kissed my neck, down to my collarbone, and to my breast. I attempt to speak, but I am unable to. I can only groan at this point.

"Say it."

"ahh!"

As soon as I reached my climax, I shouted his name. He's throbbing inside me. We came together. Unti-unting bumagal ang kilos niya. Nakadiin ang mukha ni miggy sa leeg ko, tumatama sa balat ko ang mainit niyang hininga.

"I'll use all of my efforts to keep you this time."

Mabilis na kumurap ang mata ko. Malamig na ang energen, hindi ko na nainom dahil sa pagkatulala ko.

Tumakbo ako papunta sa kwarto para hanapin ang mga ebidensya na hindi panaginip ang mga nangyari.

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Tahimik akong humihiling na wala akong makitang make up pad sa bagong palit kong trash bag pero meron at iyon lang ang tangin basura na nadoon.

"no..no..no!"

Marami akong masasamang nasabi kay miggy! Anong ka bobohan ang sumapi sa akin at kinain ko lahat ng sinabi ko!

Sinuyod ko ang buong kwarto pero wala naman kakaiba maliban sa make up pad.

Hindi ko na alam paano ang gagawin. Impit akong napatili. Nasa kalagitnaan pa ako ng pagpa-panic ng bumukas ang pinto ng kwarto.

Namutla ako, nanlamig ang balikat ko sa kaba at kawalan ng lakas ng loob. Nalunok ko ata ang dila ko dahil hindi kung kanina ang ingay ko ngayon ay hindi ako makabuo ng salita.

Nakasandal si miggy sa hamba ng pinto habang nakahalukipkip at nakangiti sa akin.

"Ready for our next chapter angel?"

I've watched horror before, and I admit it's not my favorite genre. I get scared easily, but standing in front of him, knowing what the problem is, might be the scariest of all the things I've watched. I forget that real-life problems are my real thrillers and horrors.

--- END OF BOOK 1 ---