CHAPTER 39: FIRST DATE
CHAPTER 39: FIRST DATE
Alexa's POV
"Para po!" - ako
Unang bumababa si Voltaire. Tapos hinawakan niya ung kamay ko para alalayan sa pagbaba.
"Nasaan tayo?" - Voltaire
"Sa Quiapo. Punta tayong simbahan." - ako
Lumawak bigla yung ngiti niya. At alam ko na ung iniisip niya.
"Magdadasal ako." - ako
"Ah! Akala ko gusto mo na rin magpakasal eh. *smirk*" - Voltaire
"Hindi pa tayo. Wag kang assuming." - ako
"Doon din tayo papunta." - Voltaire
Habang lalaki kami bigla siyang nakipaglit ng pwesto.
"Dito ka sa gilid. Baka mabangga ka." - Voltaire
Hinila ko siya palapit sa akin. Masyado kasi siya malapit sa kalsada. Baka siya naman ung mabangga.
^_^ - siya
Pagdating namin sa simbahan lumuhod na ako nag umpisa ng magdasal.
Panginoon, salamat po dahil ligtas na nakauwi ang mga kaibigan ko kahapon. Salamat po sa lahat.
Panginoon, sana po gumising na si Ria. Tulungan niyo po siya na gumaling agad. Alam ko po na marami akong kasalan, at humihingi pa ako ng tawad sa lahat ng mali kong nagawa. Sana mapatawad niyo po ako.
Napatingin ako sa katabi ko nang mag umpisa na siyang magdasal.
"Lord, sorry po kung hindi ako nagsisimba. Sorry din po dahil marami akong nagawang kasalanan. Handa po ako magbago. Handa po ako magpakabait. Hindi na po ako iinom palagi. Aalagaan ko po si Andrea. Lahat po yun gagawin ko para lang mapatawad niyo ko. Lord tulungan niyo din po ako sa babaeng nasa tabi ko. Sana po sagutin niya ako agad. Wag niya po sana ako pahirapan. Pero handa naman po ako maghirap kung kinakailangan. Makuha ko lang ang matamis niyang 'Oo' at maging asawa ko siya balang araw. Amen." - Voltaire
Pumikit agad ako bago niya ako mahuling nakatingin sa kanya.
Panginoon, bigyan niyo po ako ng sign kung yung karapatdapat ba yung katabi ko para sa akin. Gabayan niyo po ako sa mga desisyon na gagawin ko. Amen.
Pagkadilat ko nahuli kong nakatitig sa akin si Voltaire. Yung titig niya na nakakapagbilis ng tibok ng puso ko. Yung titig niya para akong tinutunaw.
"Tara na!" tumayo agad ako at nauna ng maglakad. Pakiramdam ko pulang pula na ang mukha ko.
May humawak sa kamay ko pero hindi ko na un nilingon. Alam ko naman na si Voltaire yun.
"Saan na tayo?" - Voltaire
"May bibilhin lang ako saglit. Samahan muna ako." - ako
Nagpunta kami sa bilihan ng mga beads at kung ano ano pa.
"Ikaw lang gumagawa ng mga yan?" tanong niya sa akin habang tinuturo ung suot kong bracelets na iba't ibang kulay.
"Oo. Bumibili ako dito tapos ginagawa kong kwintas or bracelets then---" - ako
"Kung ginawa mo lang yan, gaano kabisa yan?" - Voltaire
"May ginagamit akong spell." - ako
"Spell? Don't tell me... isa kang mangkukulam?" - Voltaire
Tinaasan ko siya ng kilay.
Ako? Mangkukulam? Hindi niya ba alam ang pinagkaiba ng mangkukulam sa psychic? At hindi niya ba alam na kadalasan magkaaway ang mangkukulam ay psychic? Madami na akong nakatapat na mangkukulam. May pumupunta kasi sa akin para magpagamot sa hindi maipaliwanag na karamdaman na kadalasan kagagawan ng mangkukulam o kaya ng masamang elemento.
"Psychic ako. Hindi ako mangkukulam. -_-" - ako
Nagpunta na ako sa counter para bayaran yung mga binili ko.
"Ako na!" kinuha niya yung mga binili ko.
"Galit ka ba?" - Voltaire
"........" - ako
"Sorry." - Voltaire
Tinignan ko siya. At doon nakita ko na sincere naman sa siya sorry niya.
"*sigh* Kain tayo ng street foods." pagyaya ko sa kanya. Hinawakan ko siya sa kamay at saka ningitian.
Ngumiti na din siya at balik na ulit sa masiglang aura niya.
"Pabili pong fish ball." sabi ko kay manong. "Kumakain ka naman siguro nito?" tanong ko kay Voltaire.
"Yeah! Nasubukan na namin yan dati." - Voltaire
Binigay ko sa kanya yung kinuha kang fishball. Tapos nanghingi ulit ako ng lalagyan tapos kumuha ako ng para sa akin.
"Excuse me. Gusto niyo ba magpahula?" tanong ng isang matandang babae.
"Pagpasensyahan niyo na ung asawa ko. Ganyan lang talaga yan. Berna naman! Wag mo silang guluhin. Kita mong kumakain pa." - Manong
"Hay naku Berting! Tinatanong ko lang sila kung gusto nila magpahula. Iha, katulad ko may psychic abilities ka din diba?" - Aling Berna
"Opo. Paano mo po nalaman?" - ako
"Hula ko lang. *smile* Nakakakita ka ng mga kaluluwa. Kaya mo din makita ang aura ng mga nakapaligid sayo. Kaya mo din gumawa ng mga psychic protection tulad suot mong bracelets. Kaya m mo din---" - Aling Berna
"Okay. Naniniwala na po ako na may psychic ability ka. Hindi mo na po kailangan isa isahin yung kakayahan ko." - ako
Baka mas lalong maweirduhan si Voltaire sa akin kapag nalaman niya yung iba pang kakayahan ko.
"Kaya mo po makita ang hinaharap at nakaraan ng isang tao?" - ako
Tumango ito habang nakangiti pero agad itong naglaho. Tinignan niya kami ng seryoso.
"May magbabalik mula sa nakaraan. Puno ng galit ang puso nito. Ang paghihiganti niya ang magdudulot ng kapahamakan sa inyong magkakaibigan." - Aling Berna
*dug.dug.dug*
"Kalokohan. Peperahan mo lang kami. Tara na Alexa. Niloloko lang niya tayo. Manong ito po bayad namin." - Voltaire
Nag abot siya ng 50 pesos kay Manong bago niya ako hilain.
"Patay na katawan... Puno ng dugo ito... Ayan ang nakikita ko. Mag iingat kayo. Wag kayong basta magtitiwala sa mga bago niyong makilala. Maaring isa kanila ang papatay sa inyo." rinig kong sabi ni Aling Berna habang papalayo kami.
********************************
Xander's POV
"Ano ginagawa niyo dito?" tanong ko kila Troy nang masalubong ko sila.
Pinakita lang ni Troy ung hawak registration form.
"Dito na kami mag aaral." sabi ni Steven.
Tinignan ko sila ng masama.
"Kung si Princess ang dahilan ng paglipat niyo dito... sisiguraduhin ko na hindi kayo magtatagal dito. *death glare* Wag na wag kang lalapit sa kakambal ko." sabi ko kay Troy.
Nilampasan ko na sila. Nagpunta ako sa Maze dahil nandoon daw sila Princess.
"Nasaan yung iba? Si Rence?" - ako
"Naglalaro ng dota." - Princess
Pumunta ako sa entertainment room namin. At doon nakita ko si Rence, Keith at Allen na busy sa dota.
Ni hindi man lang nila ako napansin na pumasok.
=__=
Dahan dahan ako lumapit sa saksakan at binunot ito.
"Siyet! Namatay!" - Rence
"T*ng*n* Bakit namatay?" - Keith
"Potek na yan! Ayun na eh! Mananalo na tayo." - Allen
"Ehem" - ako
Tinignan nila ako.
"May importante akong sasabihin. Sumunod kayo sa labas." - ako
Sumunod naman sila agad sa akin. Nagpunta kami sa sala kung saan nakatambay ung iba. Umupo sa tabi ni Princess si Rence.
"Ano sasabihin mo? Masyado kang seryoso. May problema ba?" - Keith
"Nandito si Phantom King." - ako
"What the hell?! Ang hayop na yun! Mapapatay ko siya kapag lumapit siya kay Princess." - Rence
"Problema nga yan. Paano kung manggulo lang siya dito?" - Shyne
"Hindi ko papayagan na mangyari yun." - ako
"Si Troy ba talaga si Phantom King?" - Princess
"Kita niyo naman diba? Si Troy yung nasa likod ng maskara." - ako
"Paano kung hindi talaga siya? Paano kung nagpapanggap lang siya?" - Ellaine
"What do you mean?" - ako
"Noon kasi humingi ng tulong sa akin si Aira na gamutin ung sugat ni Phantom King. Parang ibang tao yung." - Ellaine
"Tama siya. Sa totoo lang nung nakita ko ulit si Troy, wala akong naramdaman na takot sa kanya. Ang gaan nga ng pakiramdam ko sa kanya. Feeling ko siya talaga si Cyrus." - Princess
"Patay na si Cyrus." - ako
"Guys, ayoko sana kayo guluhin pero nacucurious talaga ako. Sino si Cyrus?" - Khylle
"Gangmate at kaibigan namin." - Allen
"Siya ang tumatayong leader namin sa Dark Warriors noon." - Lance
"Yung Cyrus at si Troy, magkamukha talaga sila?" - Zyrille
"Oo." - Princess
"Guys! May naisip ako." - ako
"Ano?" - sila
"Kakaibiganin natin si Troy. Ayokong umasa pero malakas ang pakiramdam ko na si Cyrus at Troy ay iisa." seryosong sabi ko.
**********************************
Voltaire's POV
"Uwi na tayo." - Alexa
Hindi pa nga ako nag eenjoy sa date namin. Uuwi na agad? Kasalanan ito ng manghuhulang yun. -_-
"K." walang ganang sagot ko. Sumakay kami ng jeep pabalik ng RU.
"Bayad po. Dalawa." - Alexa
Kinuha ng katabi niyang lalaki yung bayad at saka inabot sa driver. Sinuklian siya ng driver at lalong uminit ang ulo ko ng pasimpleng hawakan ng lalaki yung kamay ni Alexa habang binibigay ung sukli.
+__+
"Baba na tayo." - ako
"Huh? Malayo pa tayo. Bakit tayo baba?" - Alexa
"Baba na tayo bago ko pa mapatay yung katabi mo. Para po!" - ako
Hinawakan ko sa kamay si Alexa at saka bumaba. Pagkababa namin tuloy lang ako sa paglalakad.
"Saan tayo pupunta?" - Alexa
Hindi ko siya sinagot dahil hindi ko rin alam kung saan kami papunta.
"Galit ka ba sa akin? May nagawa ba akong mali?" malungkot na tanong ni Alexa.
"Sorry." niyakap ko siya. Hindi ko kaya na makita siyang malungkot. Parang dinudurog ang puso ko. "Wala kang kasalanan. Uminit lang talaga ulo ko doon sa lalaki kanina. Sa susunod ako na mag aabot ng bayad." sabi ko sa kanya.
"Bakit?" - Alexa
"Basta! Tara umuwi na tayo." - ako
Sumakay ulit kami ng jeep at katulad ng sinabi ko, ako nagbayad.
***************************
Drei's POV
"King, buti nakauwi ka na. Halika dito saglit. May pag uusapan tayo." - Dad
Nagpunta kami sa office niya dito sa bahay.
"Kamusta na ang paghahanap niyo kay Phantom King?" - Dad
Napalunok ako sa sinabi niya.
"Alam niyo na ba kung sino siya?" - Dad
Siyet! Sasabihin ko ba sa kanya?
"Hindi pa po. Bakit po?" - ako
Hindi pwede. Kailangan ko muna makasigurado na si Troy nga si Phantom King.
"May namatay nanaman na grupo sa organization natin. At si Phantom King daw ang may gawa sabi ng nakakita. Pagkatapos niya sabihin yun, kinabukasan nakita na lang siyang patay sa bahay niya." - Dad
"Si Phantom King ba talaga may gawa?" - ako
"Nandyan yung video ni Phantom King habang pumapatay. Kuha yan nang nakakita. Nasa inyo na yun kung maniniwala kayo o hindi." - Dad
May binigay siya sa akin na usb.
******************************
Voltaire's POV
Pagkahatid ko kay Alexa sa bahay nila , umuwi na agad ako.
Pagkapasok ko ng condo ko may napansin akong itim na sobre sa sahig. Kinuha ko ito at binuksan.
May laman itong picture.
O.o
Nabitawan ko ito.
"Siyet! Saan galing ito?" naikuyom ang kamao.
*tok. tok. tok*
Binuksan ko agad yung pinto pero walang tao. Isang recorder lang ang nakita ko sa tapat ng pinto ko. Pinulot ko ito. Pumasok ako sa condo ko at binuksan ung recorder.
~ I want you to know, that I'm happy for you
I wish nothing but the best for you both
An older version of me
Is she perverted like me
Would she go down on you in a theatre
Does she speak eloquently
And would she have your baby
I'm sure she'd make a really excellent mother~
Ang boses na'to...
~'cause the love that you gave that we made
wasn't able
To make it enough for you to be open wide, no
And every time you speak her name
Does she know how you told me you'd hold me
Until you died, till you died
But you're still alive~
Nag umpisang manginig ang kamay ko.
~ And I'm here to remind you
Of the mess you left when you went away
It's not fair to deny me
Of the cross I bear that you gave to me
You, you, you oughta know~
"Hazel..."
~You seem very well, things look peaceful
I'm not quite as well, I thought you should know
Did you forget about me Mr. Duplicity
I hate to bug you in the middle of dinner
It was a slap in the face how quickly I was
replaced
Are you thinking of me when you fuck her?~
Napasandal ako sa pinto.
*flashback*
Nanlaki ang mata ko nang magising ako na may katabing babae. Napatingin ako sa may pinto ng kwarto ko.
"Babe?" gulat na sabi ko.
"S-sorry... kung naistorbo ko tulog mo." umiiyak na sabi ni Hazel. "S-sige alis na ako. Baka magising pa ung katabi mo." dugtong niya sabay tingin sa katabi ko.
"Happy Birthday nga pala. *fake smile*" - Hazel
*EndOfFlashback*
~ 'cause the love that you gave that we made
wasn't able
To make it enough for you to be open wide, no
And every time you speak her name
Does she know how you told me you'd hold me
Until you died, til you died
But you're still alive~
"Sorry... Nasaktan kita." napaupo ako dahil aa sobrang panghihina ng tuhod ko. Ramdam ko ang pagbasa ng pisngi ko dahil sa luha na nag umpisa nanamang tumulo.
~And I'm here to remind you
Of the mess you left when you went away
It's not fair to deny me
Of the cross I bear that you gave to me
You, you, you oughta know~
Ramdam ko ang galit niya. Bawat bigkas niya ng lyrics tumatagos sa puso ko.
~ 'cause the joke that you laid on the bed that was
me
And I'm not gonna fade
As soon as you close your eyes and you know it
And every time I scratch my nails down someone
else's back
I hope you feel it...well can you feel it~
"Arrrggghhhhh!" binato ko yung recorder.
~Well, I'm here to remind you
Of the mess you left when you went away
It's not fair to deny me
Of the cross I bear that you gave to me
You, you, you oughta know~
Itutuloy...
Next Updated: December 17, 2016
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top